FEVASek Gasteizen EDEKAk antolatutako “Desgaitasuna duten Pertsonen Eskubideei buruzko Konbentzioaren 20 urte: eskubideak aitortzetik benetan baliatzera” jardunaldian parte hartu zuen atzo. Konbentzioak gaur arte ekarri duenaren balantzea egiteko eta egindako aurrerapenei eta oraindik egin gabe dauden erronkei buruz hausnartzeko topaketa izan zen.
Jardunaldia Bego Izara EDEKAko presidentearen eta Nerea Melgosa Eusko Jaurlaritzako Ongizate, Gazteria eta Erronka Demografikoko sailburuaren hitzaldiekin hasi zen. Irekiera horren ondoren, esparru-mahaia egin zen Gregorio Saravia Giza Eskubideetarako eta Desgaitasunaren NBEren Hitzarmenerako CERMIko ordezkariarekin eta Mikel Mancisidor Arartekoarekin. Mahaiak Konbentzioaren benetako aplikazioaren inguruko lorpen eta erronka nagusiak kokatzeko aukera eman zuen.
Ondoren, jardunaldia hiru eremutan egituratu zen: bizimodu independentea (19. art.), justiziarako sarbidea eta legearen aurreko aitorpen berdina (12. eta 13. art.) eta irisgarritasun unibertsala (9. art.).
FEVASek eskubideak baliatzeko baldintza den irisgarritasunari eskainitako azken bloke horretan hartu zuen parte. Lucía Soria FEVASeko teknikariak aurkeztu zuen gaia, eta, garapen handia izan den arren, azkarrago, zeharka eta desgaitasuna duten pertsonak beti kontuan hartuta egin behar dela aurrera nabarmendu zuen.
FEVASek irisgarritasunaren arloko egoerari eta betetzeko dauden puntuei buruzko hainbat galdera egin zizkion Pablo García Astrain Eusko Jaurlaritzako Etxebizitza, Lurzoru eta Arkitektura zuzendari eta ISEK – Irisgarritasuna Sustatzeko Euskal Kontseiluko ordezkariari. Erantzunetan, García Astrainek Euskadin izandako aurrerapena errepasatu zuen, eta 20 urte hauetan batez ere irisgarritasun fisikoan oinarritutako ikuspegitik kontzepzio zabalagora, irisgarritasun unibertsalera, igaro dela adierazi zuen. Aurrean dituzten erronken artean, administrazioko profesionalen prestakuntza aurrera egiten jarraitzeko gakoetako bat dela nabarmendu zuen.
Jardunaldian agerian geratu zen Konbentzioak erabat indarrean dagoen esparrua izaten jarraitzen duela, eta, bi hamarkada hauetan aurrerapen handi eta esanguratsuak egin diren arren, oraindik bide luzea dagoela egiteko aitortzen dituen eskubideak praktikan eta desgaitasunen bat duten pertsonen eguneroko bizitzan gauza daitezen.
